รักกันไม่จำเป็นต้อง

 
 
ที่มา www.junjaowka.com
 
 

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง… อดข้าว ..อดน้ำ ..
เพื่อเก็บเงิน..ไว้จ่ายค่าโทรศัพท์..ทั้งเดือน

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…บอกเลิกนัดกับ .."เพื่อน"
แล้วไปเที่ยวกับ.."แฟน"

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…ซื้อของแพงๆให้
เงิน..ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า..รักจริง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…ดูหนัง..ทุกเย็นวันศุกร์
นั่งสบตา..ที่แมคโดนัลด์..ทุกบ่ายวันเสาร์
โทรบอกว่า.."คิดถึง" ..ทุก 5 นาที..ตลอดเช้าวันอาทิตย์

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง… พยายาม..ลงทุนมากมาย
แลกเทปกันฟัง .. ตั้งโปรแกรมดูหนัง..สักเดือนละเรื่อง..ก็ได้
พากันไปกิน..เพื่ออิ่ม ..ไม่ใช่กิน..เพื่อให้ดูรวย

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง… ถวายให้..ทั้งตัว
อย่าไปกลัวว่า..ถ้าไม่ยอมเปลืองตัว ..แล้วรัก..จะหมดไป
เพราะ..ถ้าเขารักจริง ก็ควรให้เกียรติ ..ไม่ใช่จ้องจะ..เอาเปรียบ

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…เอาดวงชะตา..ไปให้หมอดู
จ่ายเป็นร้อย เพียงแค่อยากรู้ว่า..เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่า

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…ตามติดแจ
ผูกขาเขาไว้..กับขาเรา
ผูกมือเขาไว้..กับมือเรา
ทำไมต้องทำเหมือน..ขาดเขาไปแล้ว..เราจะตาย .
จำไว้ว่า..คนทุกคน..มีหัวใจ..คนละดวง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…เป็นเงา..ตลอดเวลา
ไม่ต้องทุ่มเท..ทำเพื่อ "ความฝัน" ของเขา
จนชีวิตตัวเอง..ว่างเปล่า หลงลืม.."ความฝัน" ..ของตัวเอง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง…มีเวลาเท่าไหร่..ก็ให้ทั้งห มด
จนไม่เหลือเวลา..สำหรับทำ "สิ่งดีดี" ..ให้ครอบครัว
ไม่เหลือเวลา..กลับบ้านเร็วๆ..ให้แม่ชื่นใจ
หลับตา..ลืมตา..ก็เห็นแต่หน้า.. "แฟน"


Advertisements

คืนนี้..ไม่มีดาว

 
 

ดึกอีกแล้ววันนี้  แต่งานก็เสร็จไปบ้าง อันที่จริงมันก็ควรต้องเสร็จสิ ถ้ามันไม่เสร็จ เราเองคงเสร็จเป็นแน่แท้ นี่ก็ยังเหลืออีกอ่ะนะ แต่ก็ยังเรื่อยๆ ทั้งงานราษฎร์ งานหลวง ไม่เครียดๆ ไม่งั้นบ้าไปแล้วนะเนี่ย

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพเดทเพลงเท่าไหร่เลย  แต่ที่ฟังๆอยู่ก็ชอบมาก เพลง รักเธอของโต๋น่ะ ฟังแล้วมีความสุขดี ยิ้มได้ทั้งวัน ฟังทุกวันเลย บางวันก็หลายรอบหน่อย รู้สึกว่าฟังเพลงที่ชอบแล้วมันมีกำลังใจในการทำงาน

 

 

 

ช่วงนี้ก็เป็นเทศกาลสอบ Final ก็ต้องช่วยอาจารย์คุมสอบบ้าง เห็นแล้วก็ทำให้นึกถึงตอนเรียนอยู่นะ เอ!!!! ตอนนั้นเราเป็นอย่างน้องๆมั้ยนะ???

 

นอกจากเรื่องงานตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเลย ที่จริงก็มีนะ แต่เป็นเรื่องชาวบ้านทั้งนั้น จะมีก็คงเรื่องคิดถึงบ้าน(จังเลย)  อยากกลับไปนั่งริมน้ำหน้าวัด นั่งรับลมอ่อนๆ โชยมาเย็นๆ โห โคตรมีความสุขเลย  ได้ใช้ชีวิตที่เหมือนว่านาฬิกามันเดินช้า เพราะรู้สึกว่าชีวิตที่กรุงเทพฯ เวลามันเดินเร็วจัง ไม่เหมือนที่บ้าน(นอก) เวลาทุกเสี้ยวนาที มันค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆ แต่มีความหมาย………………………………..

 

เวลายังคงเดินหน้าต่อไป และใครบางคนซึ่งทิ้งรอยเท้าไว้กับวันวาน

 

 

ดึกแล้ว….

 
 

ดึกแล้ว  .ใครต่อใครคงเข้านอนกันหมดแล้วสินะ  แต่เรายังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์อยู่เลยอ่ะ อิอิ

ก็แหม! ช่วงนี้งานมันเยอะซะจริงๆ เฮ้อ  ไม่รู้ว่ามาจากไหนเยอะแยะ อันที่จริงก็รู้นะว่า

มาจากไหนบ้าง นึกจะมาก็มากันพร้อมๆกัน เลยทีเดียว อือ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า…..

 

นี่ก็แอบมึนๆ อยู่หลายรอบ  ตอนแรกๆก็ยัง งงๆ อยู่แหละ ตายแล้ว ชั้นจะเริ่มจากอะไร

ก่อนดีล่ะเนี่ย ทำไปทำมาก็เอาไอ้ที่ต้องทำและ อยากทำก่อน ถึงตอนนี้ก็ยัง งงๆอยู่ เพราะไม่แน่

ใจว่าเรียบเรียงถูกต้องและครบถ้วนรึเปล่า เอ้า! เดี๋ยวก็รู้ ต้องตรวจทานอีกสักรอบ คงดี

  

ถึงงานเยอะ แต่ว่ายังมีเวลาไปนั่ง ปลดปล่อยอารมณ์ ที่สำนักพิพิธภัณฑ์ตอนเย็น

กับพวกพี่ๆ แต่ก็แค่บางวันเท่านั้นเอง (นี่ตกลงงานมันเยอะจริงป่าวว้าเนี่ย)

อันที่จริงก็ไม่ได้มีโอกาส ไปนั่งเล่น นั่งคุย หรือ ชื่นชมกับบรรยากาศอะไรอย่างนี้นานเหมือนกัน

พอได้ไปก็เลยเหมือนกับว่าได้ พักสมองบ้าง

 

บรรยากาศช่วงนี้ก็ดีด้วยสิ ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ที่อยู่ หน้าหอหญิง ออกดอกสะพรั่ง สีชมพูสดใสเชียวแหละ

ดอกก็ร่วงหล่นลงคูน้ำหน้าหอ (โห น้ำคงจะเน่าชัวร์) แต่มันก็มีความงดงามแฝงอยู่นะ

 

ต้นไม้ ดอกไม้ ช่วงนี้ต่างก็กำลังผลิดอก ผลิใบ รู้สึกสดชื่น กลิ่นของลมเย็นๆที่พัดผ่านมาเตะจมูก

มันช่างสดชื่นจริงๆ ท้องฟ้ายามเย็น สีฟ้าจางๆ แสงอาทิตย์สุดท้ายของวันก็ค่อยๆลาลับ จางหายไป

จนพระจันทร์และความมืดเริ่มเข้ามาทักทาย ให้ได้รู้ว่ากำลังจะหมดวันแล้วนะ

 

ส่วนวันนี้กว่าจะเลิกงานก็ 2 ทุ่มแล้ว เพราะน้องๆต้อง present งานกัน เราก็นั่งฟัง

พร้อมอาจารย์แหละ ดีว่าวันนี้อาจารย์เลี้ยงซาลาเปา ไม่งั้นคงต้องแขวนท้องรอกว่าจะมีอะไรตกถึงท้อง

 

เทอมนี้ก็หมดหน้าที่ในการช่วยอาจารย์เรื่องสอนแค่นี้ แต่ไม่รู้เทอมหน้ามีอะไรบ้าง 

รู้สึกสนุกดี เหมือนกัน คราวนี้ถึงงานเยอะแต่ไม่รู้สึกเครียดเท่าไหร่

ไม่รู้ว่าเพราะ อะไรเหมือนกันนะ งานเยอะจนเพิ่งมารู้สึกตัวว่าช่วงนี้

ไม่มีเรื่องอื่น มาให้คิดถึงเลย

 

แต่สำหรับคืนนี้ (ดาวสวยด้วย พระจันทร์ก็ยิ้ม) อีกไม่กี่ชั่วโมง

ก็จะเช้า ค่ำคืนกำลังจะผ่านพ้นไป……แต่งานยังไม่เสร็จ

555  ฝันดี   ^-^  

 

ก็แค่อยากเล่า

 
 
ช่วงนี้แย่ไปเลย เพราะเส้นเลือดในตาแตก อือ กลายเป็น
นางพญาตาเดียวเลย แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรเท่าไหร่
(รึเปล่า) แต่ก็เล่นเอาเสียสูญการกะจังหวะไปบ้าง เพราะว่า
ต้องปิดตาข้างนึงนี่นา ช่วงแรกๆนี่เดินไม่เป็นเลย
 
แต่นี่ก็จะหายแล้วล่ะ จะได้กลับมาทำโน่นนี่ได้สะดวก
มากขึ้น บทเรียนว่าคราวหน้าอย่าขยี้ตาแรง 555
 
ช่วงนี้ก็ยุ่งๆเรื่องงานนิดหน่อย แต่สนุกดี ได้ทำอะไรหลายๆ
อย่าง ประสานงาน ติดต่อใครต่อใคร  ก็อีกไม่นานจะมีการประชุม
วิชาอุทยาน นันทนาการและการท่องเที่ยว ครั้งที่1 โห แค่ชื่อ
ก็น่าสนใจแล้ว ช่วงนี้ก็เลยต้องทำโน่นนี่ สนุกดี
 
ไม่รู้สึกว่างเลยล่ะ แหะๆ แต่proposal รู้สึกว่า ยังไม่คืบ
หน้าเท่าไหร่ ยิ่งกว่านั้นรู้สึกว่าต้องตรวจเอกสารเพิ่มอีกนิดหน่อย
สู้……..โว้ย
 
นี่ขนาดงานยังไม่เสร็จ เมื่อวานนี้ยังอุตส่าห์ไปเลี้ยงน้อง
จังหวัดเพชรบูรณ์มาอีกนะ ก็งงๆกับน้องเหมือนกัน
ทำไมนัดวันวาเลนไทน์ ไม่นึกถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่มีคู่เลย
แต่สำหรับเราว่างอยู่แล้ว
 
หลังจากกินข้าวกันเสร็จก็ไปคาราโอเกะต่อที่ใบไม้ร่าเริง
ร้องกันสนุกเชียว แต่เราเฉยๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะ
อะไร สงสัยว่าจะหมดไฟแล้ว อือ ก็แก่สุดที่ไปนี่นา
ดีว่าตอนดึกๆ ปาล์มมาสมทบทีหลัง ก็เลย ได้เมาท์กันมัน
 
กว่าจะกลับก็5 ทุ่มกว่า แต่ก็กลับก่อนน้องๆนะ
เพราะว่าต้องมาทำงานกันแต่เช้า
 
หมดวันไปเรื่อยเปื่อยจริงๆ
 
 
 
 

วันดีๆกับข่าวดีของน้องชาย

  
     
      หลังจากห่างหายจากการทำ proposal ไปนาน ด้วยเพราะว่ามัวแต่สนุกกับ
การทำงานก็ได้เวลาลงมือทำอย่างจริงๆจังอีกครั้ง ที่จริงเอางานมาอ้างคงไม่ถูกมากนัก
แต่ฟังดูก็มีเหตุผลดีในระดับหนึ่ง  นอกจากที่วันนี้จะมีแต่เรื่องงานหรือเรื่องเรียนแล้ว
ก็ยังมีเรื่องอื่นๆอีกมากมาย
 
 
       เริ่มตั้งแต่เช้าเลย  เช้านี้ตื่นเช้ากว่าปกติเพราะพี่ส้มสอบคอม ก็เลยไปช่วยพี่แกจัด
เตรียมขนม ผลไม้  ช่วงนี้มีแต่คนสอบคอม เฮ้อ! ส่วนเรายังไม่รู้เมื่อไหร่แต่แพลนไว้ว่า
น่าจะเดือนมีนานี้ ช่วยเสร็จแล้วก็เลยมานั่งทำงานตัวเองต่อ แล้วเวลาก็ค่อยๆผ่านไป
 
       อยู่ๆก็มีเสียงข้อความดังขึ้นอ่านเสร็จก็ต้องอมยิ้ม เพราะข้อความที่ได้รับมันเป็น
เรื่องที่น่ายินดีถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องของเราโดยตรงก็เถอะ  ก็แหม! น้องชายเราสอบผ่าน
ใบประกอบโรคศิลป์แล้วนี่นา มันน่ายินดีใช่มั้ยล่ะ แต่ยังไม่ได้โทรไปแสดงความยินดีเลย
มัวแต่ทำงานอยู่ (เก่งจริงๆเลย น้องเราเนี่ย)  ไปๆมาๆ มันจะเรียนจบทำงานก่อนเรา
ซะละมั้ง เฮ้อ!!!
 
       แล้วจู่ๆ ตอนเย็นพี่ติ๋มก็เข้ามาชวนไปงาน มือถือ ที่หอประชุมสิริกิติ์ เราตอบอย่าง
ไม่คิดเลยว่าไปด้วย โดยมีพี่ส้มอีกคน นึกยีงไงไม่รู้ที่ไปด้วย อาจเพราะช่วงนี้อยากไป
เปิดหูเปิดตาในกรุงเทพฯละมั้ง  ว่าแล้ว 3 สาวก็เก็บข้าวของเดินทางโดยนั่งรถไฟใต้ดินกันไป
 
       หลังจากเดินดูกันอยู่ได้พักใหญ่ก็กลับกัน งานไม่ใหญ่อย่างที่คอดเลย มีอยู่นิดเเดยวเอง
ใช้เวลาดูอยู่ชั่วโมงนึงก็กลับ ก็มันไม่ค่อยมีอะไร พูดถึงของมันก็ล่อตาล่อใจดีเหมือนกัน
รุ่นใหม่ๆออกมาเพียบ แต่อย่าหวังว่าจะได้แอ้มเงินจากเราไปได้ ยากส์
 
       และแล้ววันนี้ก็หมดเวลาไปอีกวัน ดีนะว่ายังไงงานบ้าง ไม่งั้นคงเซ็ง จากการกระทำของ
ตัวเองอีกหนึ่งวัน  อ้อ! วันนี้ยิ้มได้อีกแล้วเพราะความทรงจำสีจางย้อนกลับมาอีกหน
 
        
 
 
 
 
 
 

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.