Archive for เมษายน, 2007

เมษายน 11, 2007

อารมณ์หรืออากาศ

 

 

เช้านี้ที่อากาศขมุกขมัว ไม่สดใสนัก ท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีเทา มองเห็นได้แต่ไกล

อากาศไม่ค่อยดีอย่างนี้มาหลายวันแล้ว ความจริงจะบอกว่าไม่ดีก็ไม่ถูกมากนัก เพราะอย่างน้อย

การที่ฝนตกลงมาก็ทำให้อากาศที่ร้อนระอุลดลงไปได้บ้าง เม็ดฝนแต่ละเม็ดที่ตกลงมาสู่พื้นดิน เจ้าจะรู้สึกอย่างไรนะ

ขณะที่ค่อยๆปล่อยตัวเองลงสู่พื้น รู้สึกเบาหวิว หรือว่ากลัว หรือว่าสนุกสนาน

แล้วเมื่อตกสู่พื้นแล้วเล่า เจ้าเจ็บมั้ย หรือว่าไม่รู้สึกอะไรแล้ว เพราะเมื่อเจ้าพาตัวเองสู่พื้นดิน

เจ้าก็คงค่อยๆพาตัวเอง ซาบซึมลงสู่ใต้ดิน เมื่อเม็ดฝนหลายเม็ดซาบซึมลงไปยอมทำให้ดินเกิดความชุ่มชื้น

ดินยังคงอุ้มน้ำไว้ แล้วเมื่อยามที่ผิวของเจ้ากระทบกับสายลมเล่า เจ้ารู้สึกเช่นไร

ลมพัดพาความชุ่มฉ่ำ ทำให้รู้สึกเย็นสบาย สายลมพัดพาเม็ดฝนอย่างเจ้าเคลื่อนที่ไปไกลจากเดิม

เจ้ารู้สึกเช่นไร เจ็บมั้ยนะ ผิวของเจ้าจะได้รับความกระทบกระเทือนหรือไม่

 

 

เมื่อฝนตกฝนตกลงมา นอกจากช่วยให้รู้สึกชุ่มแล้ว แน่ล่ะ ย่อมมีอีกหลายความคิดที่รู้สึกไม่ชอบ

เพราะมันเฉอะแฉะ สร้างความเลอะเทอะเปรอะเปื้อนให้กับใครอีกหลายๆคน  

แล้วบ่ายวันนี้ฝนก็ตกลงมาอีกครั้ง ใครไม่ชอบไม่รู้ละ แต่เด็กหญิงคนหนึ่งกลับรู้สึกว่า

เม็ดฝนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ทำไมน่ะหรอ ก็เพราะเด็กหญิงรู้สึกว่าบรรยากาศที่มากับฝนนี่มัน

ช่างประหลาดนัก เพราะในขณะที่เม็ดฝนกำลังทำหน้าของมันอยู่นั้น เธอจะรู้สึกว่าเธอมีพลังในการทำโน่นทำนี่เพราะ

เม็ดฝนที่ตกอย่างไม่ลืมหูลืมตาเปรียบเสมือนธรรมชาติกำลังทำงานอย่างหนักตามหน้าที่ที่พึงกระทำ

ดังนั้นเมื่อเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลนี้ เธอจึงควรที่จะต้องสะสางงานหรือทำกิจต่างๆ ภาระหน้าที่ที่เธอได้

รับผิดชอบอย่างเต็มที่เหมือนกับเม็ดฝนนั่นเอง  แต่เมื่อทุกอย่างหยุดลงนั่นคือเม็ดฝนหมดหน้าที่

หลงเหลือไว้เพียงอากาศชื้น และท้องฟ้าที่กลับมาสดใสอีกครั้ง เด็กหญิงกลับมีความรู้สึกที่แตกต่างกับ

ความรู้สึกแรกโดยสิ้นเชิง ทำไมนะเราช่างเหงาอย่างนี้ เธอมักถามตัวเองทุกครั้งที่ฝนหยุดแล้ว

มันเป็นความรู้สึกที่เธอเองไม่สามารถอธิบายได้ เธอรู้สึก เหงา….เหงาอย่างจับใจ หว้าเหว่เหลือเกิน

เธออยากที่จะมีใครสักคนคุยด้วย ทั้งที่ในความจริงแล้ว เธอเองก็มีใครต่อใครให้คิดถึง

มีใครบางคนที่คุยกับเธอด้วย แต่ไม่เลย ไม่เคยมีใครที่จะสามารถเข้าถึงความรู้สึกภายในลึกๆของเธอได้สักคน

 

ความจริงแล้วความรู้สึกที่เกิดขึ้นของเด็กหญิงคนนี้เป็นเพราะฝนที่ตกลงมาจริงหรือ 

หรือว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นเกิดจากการที่เด็กหญิงเองต่างหากที่ยึดติดและพาตัวเองเข้าไปอยู่กับภาวะของอารมณ์??????