Archive for พฤศจิกายน, 2008

พฤศจิกายน 30, 2008

ความสุขเล็กๆ

 

 

                 เช้าวันเสาร์อย่างนี้ ฉันตั้งใจที่จะนอนตื่นสายสักหน่อย           หลังจากอาทิตย์ที่ผ่านมาต้องลุ้นว่าจะได้ไปญี่ปุ่นไหมและก็ไม่ผิด

กับที่คาด คือ ไม่ได้ไปนั่นเอง เฮ้อ!!! บุญมีแต่กรรมบัง มีโอกาสได้ไปอบรมทั้งที แต่ก็มาเจอสถานการณ์บ้านเมืองไม่ปกติซะงั้น และยังต้องทำอะไร

หลายๆอย่าง แต่เช้านี้ก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงโทรศัพท์แต่เช้า ฉันตื่นมารับโทรศัพท์ด้วยอาการงัวเงียและตกใจเพราะว่าเสียงริงโทนนี้ไม่ได้ยิน

มาสักพักแล้ว และทันทีที่ได้ยินเสียงจากปลายทาง มันทำให้ฉันมีรอยยิ้มที่มุมปากทันที รู้ว่าเค้ายังจำฉันได้ เพียงแต่ที่ไม่ได้คุยกัน ก็เพราะ เหตุผล

    บางอย่าง นั่นคือสตางค์ในโทรศัพท์หมดนั่นเอง ha ha ha ได้คุยกันไม่นานเท่าไหร่ และเรื่องราวที่พูดคุยก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย แค่ถามไถ่สาร

           ทุกข์สุขดิบ ความห่วงใย และเรื่องราวต่างๆ แต่มันทำให้วันหยุดนี้ ฉันมีความสุขจังเลย มีรอยยิ้มได้ในวันธรรมดาวันหนึ่ง ทั้งที่วันนี้

                 มีอะไรต้องทำมากมาย โดยเฉพาะงานบ้าน แต่ก็ทำมันด้วยความสุขทั้งวัน อาจเป็นเพียงเสียงจากคนธรรมดา ที่ไม่ดีเท่าใคร

                      แต่ฉันรับรู้ได้ถึงความห่วงใย และความ จริงใจ อาจเพราะเราไม่มีโอกาสได้เจอกัน แต่แค่เพียงเสียงที่เราได้ยินผ่าน

                          อุปกรณ์ ไฮเทค มันก็ทำให้เราสามารถรับรู้ความรู้สึกได้ แปลกไหม กับแค่เสียงของใครสักคน ก็ทำให้หัวใจ

                              พองโตได้ มีกำลังใจในวันที่ท้อแท้ มีรอยยิ้มในที่วันฟ้าหม่น ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว หลายครั้งคนเราแสวงหา

                                      ความสุข และหลายคนกอบโกยความสุขจากวัตถุสิ่งของ เงินทองและอะไรมากมาย แต่สำหรับ

                                             ฉัน ความสุขเล็กๆ ที่ทำได้ นั่นคือ ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ได้พูดคุย อยู่กับคนที่เรารัก

                                                  ไม่ใช่เพียงคนรัก แต่หมายรวมถึง ครอบครัว เพื่อน พี่น้อง หากวันเวลา ที่ผ่านไป

                                                       มันสั้นนัก เราก็ควรดูแลคนที่เรารักให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำให้

                                                                เต็มที่ จะได้ไม่เสียใจหากวันใดวันหนึ่งเค้าคนนั้นจะต้องจาก

                                                                      เราไป ทั้งที่จากกันทั้งเป็น หรือจากกันแบบไม่มี

                                                                                                    วันกลับมาก็ตาม