ความหลากหลายทางอารมณ์

                 ขนมปัง!! ชั้น ซื้อมาฝากเธอ ….. เป็นเสียงหนึ่งที่กระซิบข้างหู

                จะไปนึกถึง จะซื้อไปฝากเขาทำไม ป่านนี้คงลืมเราไปแล้ว ………..อีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาในความคิด

                เฮ้ย แก ชั้นมาแล้ว เสียงเพื่อนตัวดีนี่เอง เสียงแหลมแสบแก้วหู ดึงให้ฉันตื่นจากภวังค์ หน้าร้านขายขนมปัง กลิ่นเนยหอมๆ ที่เตะจมูก

                สีเหลืองนวลๆ ชวนให้มองและน้ำลายสอ ที่สำคัญมันทำให้ฉันนึกถึงเขาคนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะ คนๆนั้นชอบกินขนมปังเป็นชีวิตจิตใจ

                ยิ่งเห็นแบบและรสชาติที่เขาชอบ ความคิดเดิม ก็วิ่งเข้ามาในหัว และทิ่มแทงความรู้สึกทันที

                ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงนะ จะมีคนซื้อขนม ของชอบให้กินหรือเปล่า เขาคงลืมเราไปแล้ว เขาคง เขาคง คงจะต่างๆนานา คิดมันไปเรื่อย ไม่ได้เจอเขามานานแล้ว

               ครั้งสุดท้ายที่เจอความดีใจกับความเสียใจมันมาพร้อมๆกันอีกแล้ว สุดท้ายเขาก็จากไปพร้อมรอยน้ำตาของเรา ทิ้งให้เราอยู่กับความเจ็บปวดที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น

                เออๆ  ไปแล้วๆ รอเราด้วย ว่าแล้วเราก็วิ่งตามเพื่อนไป

………………………………………………………………………………………………

 

                กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เฮ้ย !!!!!!!!!!!! ตื่นสายอีกแล้วหรอเนี่ย เอี๊ยด!!! มอเตอร์ไซต์รับจ้างจอดหน้าที่ทำงาน

               โอ้ยๆๆ สายเป็นนิจเลยชั้น ช่วงนี้งานก็เร่งจะส่ง ยังมาทำตัวอย่างนี้อีก สมาธิสั้น เหลือเกิน

                อ้าว ทำไม งานเป็นอย่างนี้วะ บอกแล้วนี่นา ว่าให้ทำยังไง เออ ไอ้บ้าเอ้ย ทำไมไม่รอบคอบเลยวะ

                ง่วง ง่วง ง่วง หลับไม่ได้ ล้างหน้าล้างตา มาทำงานต่อ หงุดหงิด หงุดหงิด ทำไมงานมันเยอะอย่างนี้วะ

                ทำเท่าไหร่ก็ไม่เสร็จสักที ความรับผิดชอบนี่มันเยอะแยะมากมายจังเลยเนอะ

………………………………………………………………………………………………

 

                ลั้นลา ลั้นลา  วันนี้งานเยอะอีกแล้ว เฮ้อ แต่ก็ลั้นลา ลั้นลา ไม่รู้จะเครียดทำไม นั่งทำ ทำ ทำ เขียน เขียน เขียน 

                คิด คิด คิด อืม คิดไม่ออก โอ้ย ลั้นลา ลั้นลา ทำไป ฟังเพลงไป ร้องเพลงไป ความสุขอยู่ที่ไหนนะ อยู่ที่ความคิดเรามั้ง

…………………………………………………………………………………………………

 

                บ่น บ่น บ่น บ่น ฟัง ฟัง ฟัง ฟัง อืม  หรอ เออ อ๋อ แล้วชั้นจะบ่นกับใครละเนี่ย ฟังจนหูชาแล้ว เปลี่ยนเรื่องกันบ้างได้ไหม เสียใจด้วยนะ

                เป็นกำลังใจให้นะ เป็นห่วงนะ แต่กรูยังเอาตัวกรูไม่รอดเลย

…………………………………………………………………………………………………………

 

                เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ

                วันนี้ขี้เกียจพูดกับใคร ไม่อยากฟังอะไร ไม่ต้องการรับรู้อะไร เงียบบ้างก็ได้ โลกจะได้สงบบ้าง…

………………………………………………………………………………………………………………

 

                เออๆๆๆ  หรอๆๆ จริงอ่ะ ที่พูดเนี่ยนะ นั่งเม้าท์ทั้งวัน จ๊อกแจ๊ก จอแจ เสียงโต้ตอบจากคนหลายๆคน เสียงของหลายคน

               ทั้งโทนเสียงสูง เสียงต่ำ พูดเร็ว พูดช้า แย่งกันพูด ตั้งใจฟัง ตั้งใจกิน มิตรภาพไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ไม่ใช่ว่าจะเข้าใจกันได้ทุกเรื่อง

               แต่เพราะเปิดรับในสิ่งที่เป็น ฟังเมื่อมีปัญหา มองตาก็รู้ว่าคิดไรอยู่ มิตรภาพไม่ได้เริ่มต้นที่โต๊ะกินข้าว แล้วไปจบที่ขวดเหล้า

               แต่มันมาจากไหนไม่รู้ รู้อีกทีก็มีพวกแกเป็นเพื่อน มันคงไม่มีวันจบด้วย จนกว่าเวลาจะพรากพวกเราไป

…………………………………………………………………………………………………………………….

 

                ฮือๆๆๆ เสียงสะอึก สะอื้น จากที่ไหนสักแห่ง โฮๆๆๆ ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆ แค่ฝนตก ก็เหงา แค่พระเอกหนังทำซึ้งก็ร้อง

               แค่ลมเย็นๆพัดผ่านก็สะอื้นไห้ ชีวิตหนักอึ้ง แต่อารมณ์ช่างอ่อนไหวดุจสายลม

 

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support