การเดินทางของชีวิตเริ่มต้นแบบจริงจังคงเป็นช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ไม่เคยคิดชีวิตนี้จะได้ไปต่างจังหวัดไกลๆ

ได้เรียนรู้วิถีชีวิต วัฒมนธรรมแต่การเดินทางที่ออกนอกกะลา ไปต่างประเทศครั้งแรกนี่สิ

แอบประหวั่นพรั่งพรึง เพราะไปทำงาน ด้วยภาษาอันอ่อนแอของเรา

ฟิลิปปินส์ ประเทศร้อยเกาะ ประเทศเพื่อนบ้านอาเซียน แต่้ไม่เคยคิดว่าจะไปเยี่ยมเยือนเลย

อาจเพราะไม่ได้รู้จักและไม่มีการโปรโมทมากนัก เกี่ยวกับความเป็นมาหรือสิ่งที่น่าสนใจของประเทศ

ก้าวแรกสู่ต่างบ้านต่างเมือง  โอ้ยๆๆๆ  ทำไมมันดูวุ่นวายได้ขนาดนี้ ว่ากรุงเทพฯวุ่นวายแล้ว

แต่การจราจร บ้านเมืองเค้าวุ่นวายกว่ากันเยอะ หลังจากนั่งรถที่ทางโน้นจัดให้ ใช้เวลาเดินทางอีกสัก 15 นาที

ก็ถึงโรงแรมที่พัก เราได้พบเพื่อนคนไทยใหม่อีก 2 คนที่สนามบิน

เมื่อจัดข้าวของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ต้องหาของกินกันล่ะ  ว่าแต่เราจะกินอะไรดีน้า??

มองไปรอบๆ โรงแรมไม่่เห็นอะไรเลย นอกจากร้านอาหารฟาสฟู้ดส์  นอกจากไก่ ก็ไม่เห็นจะมีอะไร

เห็นอย่างนี้แล้วอดคิดถึงเมืองไทยไม่่ได้ ร้านอาหารข้างทางมากมาย

หลายหลากต่างเรียงแถวอยู่เต็มข้างถนน ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหารตามสั่ง หมูสะเต๊ะ ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า และอื่นๆอีกมากมาย

ชีวิตต่างเมืองครั้งแรกที่แทบไม่ได้พูดภาษาไทย น้ำลายแทบบูด แต่ได้ประสบการณ์มากมายเลยทีเดียว

เพิ่งได้รู้ว่าภาษาไม่ได้เป็นอุุปสรรค หากแต่การไม่เปิดใจยอมรับอะไรใหม่ๆ ต่างหาก ที่จะทำให้เราอยู่ในกะลา

เพื่อนใหม่น่ารักกันทุกคน หลากหลายเชื้อชาติและภาษา ความประทับใจมากมายก่อเกิดขึ้นที่นี่

และแน่นอนก็ต้องได้ภาษาตากาล็อก ซึ่งเป็นภาษาของประเทศฟิลิปปินส์กลับมาบ้างนิดหน่อย

Advertisements