คน อำนาจ ความเลว

ค่าของคน ค่าของงาน ใครกำหนด

ความเป็นคน จะเพิ่มลด ใครบอกได้

มีอำนาจอยู่ในมือ ชี้นิ้วสั่ง ได้ดั่งใจ

จะชี้เป็นชี้ตายได้ทั้งนั้น

เขาเจ้านาย เราลูกจ้าง ต่างกันไหม

เขาก็คน เราก็คน ต่างจิตใจ ต่างความฝัน

มีเลือดเนื้อ ความรู้สึก ไม่ต่างกัน

ใยถึงทำ เหมือนกับเราไม่ใช่คน

เพียงเพราะเราต่ำต้อยหรือด้อยค่า

หรือเพราะเราไร้ราคา แสนสับสน

เหมือนตัวเราอยู่ในมุมที่มืดมน

ไร้ประโยชน์ ไร้ตัวตน ในสายตา

หรือเพราะเขาบ้าคลั่งในอำนาจ

ชี้นิ้วกราด ใครอย่าได้ ขัดใจข้า

ข้าบอกได้ ต้องได้ ต้องจัดมา

อย่าให้เสียเวลา เสียอารมณ์

หรือเพราะเขา นั้นคือ ผู้เหนือฟ้า

หรือเพราะเขา เป็นผู้กำชะตา ผูกเงื่อนปม

สิ่งที่เกิด ฝังในใจ มันขื่นขม

เหมือนตะกอนสั่งสม ทับถมนาน

เขาก็คน เราก็คน ใช่แตกต่าง

จะไม่ยอมเป็นเบื้องล่าง เป็นทางผ่าน

จะยืนหยัด แน่แน่วในอุดมการณ์

จะเติมเต็มต่อสานตามครรลอง

Continue reading “คน อำนาจ ความเลว”

อุดมการณ์หรืออำนาจ

หนึ่งอุดมการณ์สรรค์สร้างความเป็นเลิศ

ไอเดียบรรเจิดยิ่งใหญ่กว่าใครเขา

ภาพเบื้องหน้าดีเด่น สู้งานหนักเบา

อ่อนน้อมถ่อมตนกับใครเขาน่านับถือ

อุดมการณ์ไหนเล่าที่สรรค์สร้าง

เหมือนมีภาพความดีฉาบเบาบางออกทางสื่อ

เจอหน้ากันยกมือไหว้คล้ายนับถือ

เบื้องหลังหรือใครจะรู้คิดอย่างไร

อุดมการณ์ดูห่วงใยใส่ใจสิ่งรอบข้าง

แต่เบื้องหลังใครบ้างจะรู้ได้

เพียงรอยยิ้มสวยงามฉาบใบหน้าไว้

แต่ลึก ลึก ข้างในใจ อย่างไรกัน

บันไดที่ใช้ก้าวสู่ความเป็นใหญ่

จะต้องใช้กี่เครื่องมือมีชีวิตสู่ความฝัน

ไม่สนใจ ความผิดถูก จรรยาบรรณ

ต้องเหยียบย่ำ ความเป็นคน ช่างหัวมัน ช่างประไร

ใครเป็นใคร ใครจะช่วย ใครจะแช่ง ก็ไม่รู้

ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา ไม่ว่าเวลาไหน

อุดมการณ์ก็แค่ภาพที่สร้างไว้

อำนาจ ความยิ่งใหญ่ที่ใฝ่ฝันสิเรื่องจริง

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support