สิ้นแล้วซึ่งแสงแห่งความหวัง

ภายใต้สายตาอันแข็งกร้าว

ข้างในกลับซ่อนความร้าวไหว

ปวดปร่า รวดร้าว อยู่ข้างใน

กลัวใคร จะรับ จะรู้มัน

ยิ้มแย้ม แจ่มใส เริงร่า

ทุกเวลา เสแสร้งแกล้งให้ดูสุขสันต์

ได้แต่หลอกผู้คนรอบกายไปวันวัน

หัวใจมันไหวหวั่นเกินแล้วใจ

จะบอก จะเล่า ให้ใครฟัง

หมดซึ่งความหวัง เกินทนไหว

หมดสิ้นแรงกาย กำลังใจ

สิ้นแล้วแสงแห่งความหวัง อันยิ่งใหญ่ที่ฉันมี

Advertisements

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support