กลับไปไม่เหมือนเดิม

เธออยู่ไหนในวันที่ฟ้าเป็นสีเทา
เคยเห็นรอยหม่นเศร้าในแววตาฉันไหม
เคยรับรู้หรือไม่ในทุกความเป็นไป
ว่าฉันเป็นอย่างไรในวันที่ไกลกัน

เธอหายไปพร้อมร้อยพันคำถาม
ที่คอยวิ่งตามวนเวียนอยู่อย่างนั้น
เธออยู่ไหน ทำไม เกิดอะไรท่ามกลางความเงียบงัน
เธอทิ้งฉัน ทิ้งความฝัน อย่างง่ายดาย

แล้ววันนี้เธอกลับมา
พร้อมบอกว่าขอเริ่มต้นใหม่จะได้ไหม
น้ำในตาเอ่อล้นออกมาท้นหัวใจ
เพิ่งรู้ว่าลืมเธอไม่ได้เลยจริงจริง

ใจร้ายไปไหมคนดี
เธอกลับมาในวันที่ฉันกำลังจะลืมได้แล้วทุกสิ่ง
ท้ายที่สุดก็กลายเป็นคนอ่อนแอที่เธอเคยทิ้ง
และหลอกตัวเองว่าลืมเธอได้… ทั้งที่จริงมีเพียงแค่เธอ

เจ็บในวันนั้นยังไม่จางหาย
การกลับมาใหม่มันเจ็บกว่าครั้งแรกที่เจอ
ขออย่าทำร้ายกันด้วยการทำให้ฉันเพ้อ
ว่าการกลับมาคราวนี้ของเธอ เพราะเธอนั้นรักกัน

ขอเดินกลับหังพร้อมน้ำตา
ทิ้งทุกอย่าง หยุดไขว่คว้า หยุดความฝัน
ยอมเจ็บอีกครั้งโดยทิ้งเธอไว้ตรงนั้น
ไม่ใช่เพราะไม่รักกัน แต่ฉันไม่อยากเจ็บแบบซ้ำเดิมอีกต่อไป

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support