คืนเหงา เรามีกัน

ดึกแล้ว เธอคนดีจะหลับหรือยัง
ยังอยากฟังเสียงของความคิดถึงอยู่ไหม
ได้ยินหรือเปล่าเสียงที่ฉันได้ส่งไป
ผ่านท้องฟ้าไกลยามเราห่างกัน

หรือว่าเธอคงจะหลับแล้ว
งั้นได้ยินไหมเสียงแผ่วเบานั้น
เสียงที่คุ้นหูที่เฝ้าบอกเธออยู่ทุกวัน
บอกว่ายังรัก ยังคิดถึงกันอยู่ทุกวินาที

ฝากทุกอณูของเรื่องราว
ในคืนที่ดาวพร่างพราวอย่างคืนนี้
ให้ความรัก ความห่วงใย ความรู้สึกที่มี
โอบกอดเธอให้ฝันดี ให้อุ่นใจ

กระจ่างชัดในความทรงจำ

ไม่อยากไปในที่ที่คุ้นตา
เพราะมันอ้างว้างเกินกว่าจะรับไหว
ไม่อยากกินข้าวคนเดียวเพราเปล่าเปลี่ยวเกินไป
ไม่อยากได้ยินเพลงรักใดในยามที่ไกลกัน

ไม่ชอบเลยเวลาฟ้าร้อง
เพราะไม่มีเธอประคองปลอบใจฉัน
ไม่ชอบเลยที่ต้องเดินกลับบ้านดึกดึกอย่างนั้น
เพราะไม่มีเธอเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันได้อุ่นใจ

ได้แต่นึกถึงเรื่องราวในวันเก่า
ที่มีคำว่าเรา ช่างสุขเป็นไหนไหน
แต่ตอนนี้มีแค่น้ำอุ่นอุ่นหลั่งรินในหัวใจ
เพราะฉันมีเธอได้กระจ่างชัดแค่ในความทรงจำ

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support