2 ปี กับ 5 สิ่งที่ได้จากการวาดรูปสีน้ำ

2 ปี แล้วที่ได้วาดรูปสีน้ำอย่างจริงจัง จริงจังของเราไม่ใช่ว่าวาดทุกวันนะ แต่เป็นการวาดที่ต่อเนื่อง

หลายคนตั้งคำถามถึงจุดเริ่มต้นในการวาดรูปตอนอายุขนาดนี้ คำตอบง่ายมากสำหรับเรา คือ เราแค่อยากทำในสิ่งที่ชอบ และเป็นการตอบคำถามตัวเองด้วยว่าตกลงแล้ว เราชอบวาดรูปสีน้ำจริงๆ หรือเปล่า เพราะมันเป็นความชอบสมัยวัยเด็ก เมื่อเวลาผ่าน เราก็ทำความฝัน ความชอบหล่นหายระหว่างทาง ด้วยคำว่าภาระ ไม่มีเวลา ไม่สามารถ และอื่นๆ ที่พอจะนึกขึ้นได้

ในขวบปีที่เลข 3 มาเยือน ความคิดแวบนึงที่เข้ามาในสมองคือ เฮ้ย มาวาดรูปสีน้ำเถอะ (ประหนึ่งว่าเราในวัยเยาว์มาเรียกร้องให้ทำตามความชอบตอนนั้น) ไหนตอนเด็กๆ แกเคยบอกว่าชอบมันไง แน่นอน มันมีคำถามอื่น โผล่มาทักทายเช่นกัน เอาจริงอะ แก จะวาดได้หรอ วาดสวยไหม จะเอาเวลาที่ไหนไปวาด บลาๆๆๆ

คำตอบของคำถามนี้ ไม่มีอะไรมาก ตอนนั้นบอกกับตัวเองว่า เอ้า อยากรู้ว่าชอบจริงรึเปล่าก็ต้องลงมือวาดแล้วล่ะ ลงทุนซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ซื้อไปซื้อมาเริ่มเยอะเลยทีนี้ 555

IMG_20161207_204104 (Medium)
สีน้ำที่ใช้อยู่

สิ่งที่ได้จากการวาดรูปมาตลอด 2 ปีคือ

  1. พัฒนาการ จากรูปแรกที่เราวาด มันสวยมากสำหรับเราในตอนนั้น แต่พอวาดมาเรื่อยๆ ย้อนกลับไปดูรูปแรกแล้วก็ตลกเลย เวลาผ่านไปเรามีพัฒนาการมากขึ้น ถึงจะยังไม่สวยงามขนาดศิลปินวาด แต่รูปที่วาดนั้น เริ่มเข้าใจการลงสีมากขึ้น การเว้นขาว การผสมสี (เมื่อก่อนไม่กล้าผสมสี กลัวสีจะเน่า) เราอาศัยครูพักลักจำ ดูคลิปบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ไม่ได้ลงเรียนคอร์สอะไรจริงจัง วาดตามความรู้สึกอย่างเดียวเลย
  2. ความสุข ใช่ เรากำลังพูดถึงความสุข ทุกครั้งที่วาด ภาพอาจไม่ได้ดั่งใจ ไม่สวยเหมือนที่คาดไว้ แต่ทุกภาพวาดจากความสุข วาดเสร็จก็มีความสุข ไม่มีครั้งไหนที่วาดแล้วไม่มีรอยยิ้ม มันอาจไม่ได้สวยในสายตาของทุกคน แต่ทุกภาพของเรามันมีความสุขอยู่ในนั้นนะ
  3. มีสมาธิ เพราะการวาดรูปทำให้เราต้องจดจ่อกับมัน สังเกตและเก็บรายละเอียดต่างๆ ตอนวาดรูปเราจะไม่วอกแวก ไม่หยิบโทรศัพท์มาเปิดเล่น ไม่ทำอะไรหลายๆ อย่างในเวลานั้น ทำให้เรามีสมาธิมากขึ้นนะ
สีน้ำ
ซ้ายมือคือภาพแรกที่วาดล่ะ วาดมาเรื่อยๆ มีทั้งออกไปวาดนอกสถานที่บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะวาดรูปอาหารนะ ปีนี้ตั้งใจจะวาดแนวอื่นให้มากขึ้น

4. ภูมิใจในตัวเอง เพราะมันเป็นผลงานที่เราสร้างขึ้นมาเองไง ราคาค่างวดไม่มี ไม่ได้สวยมากขนาดโลกตะลึง แต่ทุกรูปมีความทรงจำอยู่ในนั้น ทุกครั้งที่ย้อนกลับไปดู ก็จะนึกถึงเรื่องราวจากรูปวาด ช่วงหลังๆ จะมีบันทึกไว้ด้วย เป็นเหมือนไดอารี่ สำหรับเราเลยล่ะ

5. รู้ว่าไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ อาจดูเข้าข้างตัวเองไปหน่อยอะนะ แต่เราก็คิดว่าอย่างนั้น คือไม่ว่าเราจะตั้งใจวาด หรือลงสีให้เหมือนต้นแบบยังไง ยังไง้ ยังไง มันก็ไม่เหมือนหรอก และหลายครั้งที่เจอน้ำไหล สีผสมกัน โอ๊ย ตอนแรกนี่เครียดเลย เพราะอยากให้รูปมันออกมาเป๊ะ แต่หลังๆ นี่คือ เออ ถ้าเราคุมไม่ได้ ก็ให้มันไหลไป มันจะเลอะบ้าง เบี้ยวบ้าง ก็ปล่อยไป บางทีก็เลือกใช้สีโทนที่ต่างออกไปจากต้นแบบไปเลย ได้วาดจากความคิด จากจินตนาการเราไปด้วย

This slideshow requires JavaScript.

รูปบางส่วนที่เคยวาดไว้

ปล่อยให้เด็กในตัวเรา ออกมาโลดแล่นบ้าง เพราะบางครั้งเราก็ปล่อยให้ผู้ใหญ่ควบคุมเรามากจนเครียด ชีวิตไร้สีสัน ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลย มุ่งมั่น จริงจังกับเส้นชัยและเป้าหมาย จนปล่อยให้เด็กอีกคนที่อยู่ในตัวเราหลงทางอยู่อย่างนั้น

เลือกเอาความเป็นเด็กมาใช้ในเวลาที่เหมาะสม และเลือกความเป็นผู้ใหญ่นำทางในสิ่งที่ควรต้องคิด ต้องตัดสินใจ

ความสุขของเราไม่ได้ขึ้นอยู่แค่เราเดินถึงเส้นชัยหรือยัง แต่อยู่ที่เราเลือกใช้ชีวิตให้สมดุลรึเปล่า รอยยิ้มเล็กๆ เกิดขึ้นครั้งหลังสุดเมื่อไหร่ ลองถามตัวเองดู

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

BOOOOKS'

BY BOOKY70

Food Lover and Traveler

M-EAT-AND-TRAVEL

ป. ชวนชิม

"ป.ชวนชิม" : บล็อกคนช่างเม้าท์ เราชอบตระเวนกิน กิน-ชม-ผสมด่า-เอาฮาเอามันส์ คนอย่างชั้นไม่มีพิษมีภัย แค่ปากกะใจตรงกัน

Poladiary

ไดอะรี่ ของนัก เดินเล่น ( ^_^ )/~

Anontawong's Musings

a daily dose of a new perspective

Circle of Reading

อ่าน สนุก สุข สว่าง

Ploen - The Journey

Travel Comfy, Explore the world without pushing too much to yourself.

Alittleparfait

Stories Collected by a Little Girl Named Parfait(s)

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

%d bloggers like this: