เชียงราย ปลายทางคือเธอ (2)

ก่อนออกเดินทาง ควรต้องเติมพลังกันหน่อยนะ อาหารเช้าของที่นี่ ต้องสั่งล่วงหน้า 1 วัน เมนูมีให้เลือก 4 เมนู เราเลือกชุดไข่กระทะ มาพร้อมน้ำส้ม และผลไม้ ชุดนี้น่ารักมาก ส่วนชากาแฟ บริการตัวเองได้เลยจ้ะ ที่นั่งชั้น 1 ก็จะโล่งๆ หน่อย มีชุดโซฟาเป็นมุมนั่งเล่น โต๊ะรับประทานอาหารเป็นชุดไม้ ให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติดี

น่ากิน ของหวานตบท้าย

อาหารเช้าเติมพลังกันหน่อย

Continue reading “เชียงราย ปลายทางคือเธอ (2)”

Advertisements

เชียงราย ปลายทางคือเธอ (1)

 

หากถามถึงที่เที่ยวทางเหนือ เชียงใหม่คงเป็นสวรรค์ของใครหลายคน แต่สำหรับเรา เชียงรายคืออีกจังหวัดหนึ่งที่เราอยากค้นหา (หาอะไร หาเจอหรือไม่ ไม่รู้เหมือนกันแฮะ) ปกติได้ไปเชียงรายก็เพราะเรื่องงานตลอด

อาจเพราะมีเสียงเรียกร้องบางอย่าง พาให้เราออกเดินทาง เอาจริงๆ เราวางแพลนไว้ว่าจะไปตามแลนด์มาร์กต่างๆ และถ้าเจออะไรก็แวะเรื่อยเปื่อยไปตามทาง นอกจากเส้นทาง สถานที่ ตั๋ว และที่พักแล้ว รถเช่าพร้อมคนขับคือสิ่งที่เราต้องหาเสิร์ซหาข้อมูลพักใหญ่ ติดต่อไปหลายที่จนมาลงตัวที่ รันเวย์เชียงราย ลองเข้าไปดูที่เพจได้นะ www.facebook.com/ranwaychiangrai/  ตอนแรกก็หวั่นๆ นะ เพราะเป็นการจองรถครั้งแรกเลย ไม่รู้ว่าสภาพรถจะเป็นยังไง การบริการดีไหม หลังจากตกลงราคา นัดแนะกันดีแล้วก็โอนเงินมัดจำเลยจ้า

เริ่มเดินทาง

เรามาถึงสนามบินดอนเมืองตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ตายังงัวเงียๆ เล็กๆ หลังจากเช็คอิน หาอะไรรองท้องแล้ว ก็นั่งรอเวลาที่ Gate 34 นกแอร์จะพาเราเหินฟ้าไปเชียงราย 07.20 น. ได้เวลา take off แล้วแล้วเปลือกตาก็ปิดลงอีกครั้ง

gate
ประตูสู่โลกกว้างสีชมพู้ ชมพู สดใสมาก

Continue reading “เชียงราย ปลายทางคือเธอ (1)”

อ่านอะไรเดือนมกราคม ๒๕๖๑

ความตั้งใจตั้งแต่ปลายปีที่แล้วคืออ่านหนังสือให้มากกว่าเดิม ตอนนี้หนังสือล้น จนไม่มีที่จะนอนละ ซื้อมาเก็บมาดองไว้ ตุลาที่ผ่านมาก็ไปสมัครเป็นสมาชิกอุทยานการเรียนรู้ TKPark เลยเปลี่ยนจากซื้อ เป็นการยืมหนังสือมาอ่านแทน แต่ละเดือนก็จะมาเล่าให้ฟังว่าอ่านอะไรไปบ้าง และเป็นอย่างไร

เดือนกันยายนปีที่แล้ว เราอ่านหนังสือจบไปหลายเล่มเหมือนกัน ไม่ถึงขนาดกำหนดตายตัวว่าต้องอ่านให้จบเดือนละกี่เล่ม แต่ก็อ่านเรื่อยๆ บริหารเวลาให้ได้ใช้สายตากวาดตัวอักษร ให้มือได้สัมผัสกระดาษ และจมูกได้สุดเอากลิ่นกระดาษและน้ำหมึกเข้าไป พลางใช้สมองส่วนจินตนาการคิดตามเรื่องราวที่ได้อ่าน

พม่าพักรัก การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก พันธกาล หนังยางล้างใจ ฤทธิ์แห่งใจ เจ้าชายน้อย ไม่มีใครเป็นเจ้าของดวงอาทิตย์ ที่ใดมีความเศร้า คิดถึงตอนนั้นเหมือนกันนะ สถานที่ดีต่อหัวใจ แตกต่างกันอย่างชิ้นเชิง

Continue reading “อ่านอะไรเดือนมกราคม ๒๕๖๑”

ความหลากหลายทางอารมณ์

                 ขนมปัง!! ชั้น ซื้อมาฝากเธอ ….. เป็นเสียงหนึ่งที่กระซิบข้างหู

                จะไปนึกถึง จะซื้อไปฝากเขาทำไม ป่านนี้คงลืมเราไปแล้ว ………..อีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาในความคิด

                เฮ้ย แก ชั้นมาแล้ว เสียงเพื่อนตัวดีนี่เอง เสียงแหลมแสบแก้วหู ดึงให้ฉันตื่นจากภวังค์ หน้าร้านขายขนมปัง กลิ่นเนยหอมๆ ที่เตะจมูก

                สีเหลืองนวลๆ ชวนให้มองและน้ำลายสอ ที่สำคัญมันทำให้ฉันนึกถึงเขาคนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะ คนๆนั้นชอบกินขนมปังเป็นชีวิตจิตใจ

                ยิ่งเห็นแบบและรสชาติที่เขาชอบ ความคิดเดิม ก็วิ่งเข้ามาในหัว และทิ่มแทงความรู้สึกทันที

                ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงนะ จะมีคนซื้อขนม ของชอบให้กินหรือเปล่า เขาคงลืมเราไปแล้ว เขาคง เขาคง คงจะต่างๆนานา คิดมันไปเรื่อย ไม่ได้เจอเขามานานแล้ว

               ครั้งสุดท้ายที่เจอความดีใจกับความเสียใจมันมาพร้อมๆกันอีกแล้ว สุดท้ายเขาก็จากไปพร้อมรอยน้ำตาของเรา ทิ้งให้เราอยู่กับความเจ็บปวดที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น

                เออๆ  ไปแล้วๆ รอเราด้วย ว่าแล้วเราก็วิ่งตามเพื่อนไป

………………………………………………………………………………………………

 

                กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เฮ้ย !!!!!!!!!!!! ตื่นสายอีกแล้วหรอเนี่ย เอี๊ยด!!! มอเตอร์ไซต์รับจ้างจอดหน้าที่ทำงาน

               โอ้ยๆๆ สายเป็นนิจเลยชั้น ช่วงนี้งานก็เร่งจะส่ง ยังมาทำตัวอย่างนี้อีก สมาธิสั้น เหลือเกิน

                อ้าว ทำไม งานเป็นอย่างนี้วะ บอกแล้วนี่นา ว่าให้ทำยังไง เออ ไอ้บ้าเอ้ย ทำไมไม่รอบคอบเลยวะ

                ง่วง ง่วง ง่วง หลับไม่ได้ ล้างหน้าล้างตา มาทำงานต่อ หงุดหงิด หงุดหงิด ทำไมงานมันเยอะอย่างนี้วะ

                ทำเท่าไหร่ก็ไม่เสร็จสักที ความรับผิดชอบนี่มันเยอะแยะมากมายจังเลยเนอะ

………………………………………………………………………………………………

 

                ลั้นลา ลั้นลา  วันนี้งานเยอะอีกแล้ว เฮ้อ แต่ก็ลั้นลา ลั้นลา ไม่รู้จะเครียดทำไม นั่งทำ ทำ ทำ เขียน เขียน เขียน 

                คิด คิด คิด อืม คิดไม่ออก โอ้ย ลั้นลา ลั้นลา ทำไป ฟังเพลงไป ร้องเพลงไป ความสุขอยู่ที่ไหนนะ อยู่ที่ความคิดเรามั้ง

…………………………………………………………………………………………………

 

                บ่น บ่น บ่น บ่น ฟัง ฟัง ฟัง ฟัง อืม  หรอ เออ อ๋อ แล้วชั้นจะบ่นกับใครละเนี่ย ฟังจนหูชาแล้ว เปลี่ยนเรื่องกันบ้างได้ไหม เสียใจด้วยนะ

                เป็นกำลังใจให้นะ เป็นห่วงนะ แต่กรูยังเอาตัวกรูไม่รอดเลย

…………………………………………………………………………………………………………

 

                เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ       เงียบ

                วันนี้ขี้เกียจพูดกับใคร ไม่อยากฟังอะไร ไม่ต้องการรับรู้อะไร เงียบบ้างก็ได้ โลกจะได้สงบบ้าง…

………………………………………………………………………………………………………………

 

                เออๆๆๆ  หรอๆๆ จริงอ่ะ ที่พูดเนี่ยนะ นั่งเม้าท์ทั้งวัน จ๊อกแจ๊ก จอแจ เสียงโต้ตอบจากคนหลายๆคน เสียงของหลายคน

               ทั้งโทนเสียงสูง เสียงต่ำ พูดเร็ว พูดช้า แย่งกันพูด ตั้งใจฟัง ตั้งใจกิน มิตรภาพไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ไม่ใช่ว่าจะเข้าใจกันได้ทุกเรื่อง

               แต่เพราะเปิดรับในสิ่งที่เป็น ฟังเมื่อมีปัญหา มองตาก็รู้ว่าคิดไรอยู่ มิตรภาพไม่ได้เริ่มต้นที่โต๊ะกินข้าว แล้วไปจบที่ขวดเหล้า

               แต่มันมาจากไหนไม่รู้ รู้อีกทีก็มีพวกแกเป็นเพื่อน มันคงไม่มีวันจบด้วย จนกว่าเวลาจะพรากพวกเราไป

…………………………………………………………………………………………………………………….

 

                ฮือๆๆๆ เสียงสะอึก สะอื้น จากที่ไหนสักแห่ง โฮๆๆๆ ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆ แค่ฝนตก ก็เหงา แค่พระเอกหนังทำซึ้งก็ร้อง

               แค่ลมเย็นๆพัดผ่านก็สะอื้นไห้ ชีวิตหนักอึ้ง แต่อารมณ์ช่างอ่อนไหวดุจสายลม

 

การกลับมาอีกครั้งของอ้วนซ่าส์

ห่างหายไปนานเลยกับการเขียนบล็อก ด้วยภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ อิอิ
จำไม่ได้แล้วว่าไม่ได้เขียนเรื่องราวต่างๆเป็นเวลาเท่าไหร่
ก็คงตั้งแต่การเดินทางจากไปของหัวใจช้ำๆดวงหนึ่ง
ช่วงที่ผ่านมามีเรื่องราวมากมายที่ได้ประสบพบเจอ ทั้งที่เป็นความทรงจำที่แสนดี
และเรื่องราวให้ปวดหัว 1 ปีกว่าที่ผ่านมาเป็นปีแห่งการเริ่มต้น และเรียนรู้ชีวิตมากมาย
ได้รู้จักกับผู้คนมากหน้า หลายตา ได้เดินทางทั้งในและต่างประเทศ
ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตที่ไม่คาดคิดว่าจะได้สัมผัส
มีหลายอย่างที่อยากเขียน อยากเล่า (ให้ใครบางคนได้ฟัง)
รู้สึกดีมากเลยที่ได้มีเวลากับมาเขียนบล็อกอีกครั้งหนึ่ง
เหมือนกับว่าได้มาปลดปล่อยจินตนาการ ความคิด ได้ถ่ายทอดความรู้สึก
ผ่านตัวอักษร บางครั้งการที่ตั้งหน้าตั้งตาทำแต่งาน แต่ไม่มีเวลาให้ตัวเอง
หรือไม่มีพื้นที่ว่างให้ทบทวนความรู้สึก นึกคิด หรือแม้กระทั่งไม่มีเวลาให้กับคน
ที่อยู่ข้างๆเรา มันน่าเศร้ายิ่งกว่าการที่เรามีเงินทอง มีอำนาจ แต่เป็นคนไม่มีหัวใจ ไร้ความรู้สึก
กลับมาคราวนี้ตั้งใจไว้ว่าจะกลับมาเขียนเรื่องราวอีกมากมายที่อยากเขียน
อยากพัฒนาตัวเองอีกหลายเรื่อง ก่อนที่จะไม่มีเวลาให้เขียน เพราะงานเยอะจัง
เริ่มต้นปีนี้ด้วยความเหนื่อยล้าจากภาระงานอันหนักอึ้ง รวมทั้งเรื่องให้ต้องคิด และจัดการ
โดยเฉพาะความคิดของเราเอง ความเกลียดทีมันฝังลงในความรู้สึก
ยังมีเรื่องราวในอดีตย้อนกลับมาให้คิด (ถึง) และ เสียความรู้สึก (อีกแล้ว)
ก็คงเพราะเราเองที่เอาตัวเองไปยึดติด ไม่รู้จักปล่อยวาง
แต่ตอนนี้ความรู้สึกก็คือมีความสุขกับทุกสิ่งรอบตัว (ก็เป็นการยึดติดเหมือนกัน)
จะทุกข์ จะสุข ก็ขึ้นอยู่กับความคิดของเราเองทั้งนั้น
ตอนนี้มีความสุขก็เก็บเกี่ยวไว้ให้เต็มที่ เพราะหากวันข้างหน้าเราจะต้องเจอเรื่อง
อะไรที่ทำให้หัวใจห่อเหี่ยว จะได้เอาเรื่องดีๆมาเติมเต็ม และสร้างรอยยิ้มในวันที่
สับสนและเหว่ว้าได้
ชีวิตยังต้องเดินต่อไป ยังไงก็ต้องรับให้ได้กับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต สู้ๆ

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

Poladiary

ไดอะรี่ ของนัก เดินเล่น ( ^_^ )/~

Anontawong's Musings

a daily dose of a new perspective

Circle of Reading

อ่าน สนุก สุข สว่าง

Ploen - The Journey

Travel Comfy, Explore the world without pushing too much to yourself.

Alittleparfait

Stories Collected by a Little Girl Named Parfait(s)

SlowLate

เขียนถึงหนังสือที่อ่านเป็นส่วนใหญ่ เที่ยวบ้าง หนังนิดหน่อย

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.