เมื่อต้องออกนอกกะลา มุ่งสู่ประเทศร้อยเกาะ…ฟิลิปปินส์ (๑)

การเดินทางของชีวิตเริ่มต้นแบบจริงจังคงเป็นช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ไม่เคยคิดชีวิตนี้จะได้ไปต่างจังหวัดไกลๆ

ได้เรียนรู้วิถีชีวิต วัฒมนธรรมแต่การเดินทางที่ออกนอกกะลา ไปต่างประเทศครั้งแรกนี่สิ

แอบประหวั่นพรั่งพรึง เพราะไปทำงาน ด้วยภาษาอันอ่อนแอของเรา

ฟิลิปปินส์ ประเทศร้อยเกาะ ประเทศเพื่อนบ้านอาเซียน แต่้ไม่เคยคิดว่าจะไปเยี่ยมเยือนเลย

อาจเพราะไม่ได้รู้จักและไม่มีการโปรโมทมากนัก เกี่ยวกับความเป็นมาหรือสิ่งที่น่าสนใจของประเทศ

ก้าวแรกสู่ต่างบ้านต่างเมือง  โอ้ยๆๆๆ  ทำไมมันดูวุ่นวายได้ขนาดนี้ ว่ากรุงเทพฯวุ่นวายแล้ว

แต่การจราจร บ้านเมืองเค้าวุ่นวายกว่ากันเยอะ หลังจากนั่งรถที่ทางโน้นจัดให้ ใช้เวลาเดินทางอีกสัก 15 นาที

ก็ถึงโรงแรมที่พัก เราได้พบเพื่อนคนไทยใหม่อีก 2 คนที่สนามบิน

เมื่อจัดข้าวของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ต้องหาของกินกันล่ะ  ว่าแต่เราจะกินอะไรดีน้า??

มองไปรอบๆ โรงแรมไม่่เห็นอะไรเลย นอกจากร้านอาหารฟาสฟู้ดส์  นอกจากไก่ ก็ไม่เห็นจะมีอะไร

เห็นอย่างนี้แล้วอดคิดถึงเมืองไทยไม่่ได้ ร้านอาหารข้างทางมากมาย

หลายหลากต่างเรียงแถวอยู่เต็มข้างถนน ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหารตามสั่ง หมูสะเต๊ะ ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า และอื่นๆอีกมากมาย

ชีวิตต่างเมืองครั้งแรกที่แทบไม่ได้พูดภาษาไทย น้ำลายแทบบูด แต่ได้ประสบการณ์มากมายเลยทีเดียว

เพิ่งได้รู้ว่าภาษาไม่ได้เป็นอุุปสรรค หากแต่การไม่เปิดใจยอมรับอะไรใหม่ๆ ต่างหาก ที่จะทำให้เราอยู่ในกะลา

เพื่อนใหม่น่ารักกันทุกคน หลากหลายเชื้อชาติและภาษา ความประทับใจมากมายก่อเกิดขึ้นที่นี่

และแน่นอนก็ต้องได้ภาษาตากาล็อก ซึ่งเป็นภาษาของประเทศฟิลิปปินส์กลับมาบ้างนิดหน่อย

Advertisements

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.