หาดใหญ่ ปัตตานี คือดีงาม (1)

หลังจากที่ได้บินขึ้นไปจังหวัดเหนือสุดของประเทศไทย ไม่กี่เดือนถัดมา เราเก็บกระเป๋าตามคำเชื้อเชิญของรุ่นน้อง ที่ไปตั้งรกรากอยู่ที่โน่น

ถามว่าคิดมากไหม คิดเหมือนกันนะ เพราะตามหน้าหน้งสือพิมพ์เอย ข่าวในโทรทัศน์เอย มีข่าวไม่เว้นแต่ละวัน

แต่เหมือนเป็นอะไรที่ค้างคาใจมาก ถ้าครั้งนี้เราไม่ได้ไป เพราะปัตตานี เป็นหนี่งในสถานที่ที่อยากไปตั้งแต่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ช่วงกำลังจะเรียนจบปี 4 วางแผนจะไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่โน่น แต่ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เกิดเหตุการณ์ใหม่ๆ เลยคุยกันว่า รอให้เหตุการณ์สงบก่อนละกัน เพราะไม่มีใครคิดว่า จะมีอะไรอีกมากมายหลายอย่างจนเวลาล่วงเลยผ่านมาจนวันนี้

หลังจากคุยกับตัวเองก็ได้คำตอบชัดว่าต้องไปละ ว่าแล้วก็จัดแจงจองตั๋วเครื่องบิน ลางาน และหาสถานที่ไว้บ้าง  3 วัน 2 คืน กับหาดใหญ่ และปัตตานี ดีงามแบบไหน จะเล่าให้ฟังนะ

ครั้งนี้เดินทางด้วยสายการบินสิงโตแดง เพิ่งเคยใช้บริการเป็นครั้งแรก จากดอนเมืองมาถึงสนามบินหาดใหญ่ใช้เวลา 1.30 ชั่วโมง อยู่บนเครื่องไม่ได้ทำอะไรนอกจากพักสายตายาวๆ ไป

IMG_20171117_114459
ใช้เวลาระหว่างรอเครื่องเก็บบันทึกความทรงจำซะหน่อย

เรามาถึงก็ช่วงบ่ายๆ ละ หมุดหมายแรกที่ไปเขาคอหงส์ สวนสาธารณะของชาวเมืองหาดใหญ่ เราว่าน่าจะเป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดไหมนะ แถมยังชันด้วย ถ้ามาวิ่งที่นี่ ได้เหงื่อดีแน่ๆ Continue reading “หาดใหญ่ ปัตตานี คือดีงาม (1)”

Advertisements

สิ่งที่หล่นหาย

หลายคนเคยถามว่าทำไมถึงมาวาดรูปสีน้ำ ไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไงดี ตอบให้ดูดี คงต้องคิดนาน แต่ถ้าตอบตามความรู้สึกก็ง่ายแค่ “อยากวาด” เหมือนกำปั้นทุบดินเนอะ ค้นลึกลงไปในคำตอบก็เจอว่า ในสมัยเด็กๆ เราเคยมีความสุขกับการวาดรูปสีน้ำ แต่เวลาผ่าน เราก็หลงลืมมันไป จนมีคำถามเกิดขึ้นว่าเราชอบอะไร อยากทำอะไร แล้วอยู่ๆ ภาพเด็กน้อยคนหนึ่งที่จับพู่กันมาวาดรูปก็ย้อนเข้ามาในความคิด หลังจากนั้นก็กลับมาจับพู่กันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เป็นการจับพู่กันเพื่อตอบคำถามของตัวเองว่าเราชอบมันจริงหรือเปล่า ถ้าเราชอบมันจริงคงอยู่กับมันได้นาน

จากวันนั้นจนวันนี้ เวลาผ่านไป 2 ปีนิดๆ คำตอบจากตัวเราเองชัดเจนมากขึ้น และยังตอกย้ำจากคนรอบข้างเพิ่มขึ้นอีกว่าเราวาดเพราะอะไร ครั้งแรกเราวาดเพราะเรามีความสุข แค่เอาพู่กันจุ่มน้ำ จิ้มสี ละเลงลงบนกระดาษ ไม่ได้สนใจอะไร นอกจากตั้งใจวาดให้เหมือนแบบ เมื่อวางพู่กันลงความอิ่มเอมใจก็เกิดขึ้น เฮ้อ เสร็จซะที ไม่ใช่ๆ ไม่ได้หมายถึงว่าทำงานเสร็จแล้วหรอกนะ แต่มองเห็นถึงความตั้งใจที่วาดออกมา มันเป็นรูปที่สวยมากในสายตาเรา วาดไปเรื่อยๆ ไปเห็นภาพคนอื่นถึงกับท้อเลย โอ้โห โคตรสวยอะ หันมามองรูปตัวเองอีกรอบ ช่างต่างกันเหลือเกิน

2559 – เริ่มวาดปีแรก Continue reading “สิ่งที่หล่นหาย”

มาวาดดอกลิลลี่กัน

วันนี้จะมาเล่าให้ฟังละว่าหนังสือสอนวาดรูปอีกเล่มเป็นยังไงบ้าง

เล่มที่แล้วยังเรียนรู้ไม่จบ ก็มาต่อกับเล่มนี้ หน้าเป็นรูปแมวน้อย น่ารักมาก สารบัญก็น่ารัก มีความฟุ้งฟิ้ง มุ้งมิ้ง

IMG_20180712_072223

 

IMG_20180712_072820
รายละเอียดแต่ละขั้นตอน

Continue reading “มาวาดดอกลิลลี่กัน”

เชียงราย ปลายทางคือเธอ (4)

ห้องพักที่นี่ ไม่ว่าห้องไหน ก็เห็นแม่น้ำโขง ค่ำคืนก่อนนอน ได้แต่ทอดสายตาไปตามสายน้ำ ฝั่งตรงข้ามคือประเทศเพื่อนบ้าน-ลาว ณ มุมที่มองออกไป ไม่ใช่พื้นที่เมือง ทำให้ไม่มีร่องรอยของความเจริญหรือการพัฒนา ไม่มีแสงไฟ ไม่มีเสียงดัง

เชียงของ ก็เช่นเดียวกัน ถ้าไม่ใช่ตัวตลาด ก็สงบมากพอที่จะได้ยินเสียงลมหายใจของคนข้างๆ สภาพบ้านเมืองยังคงมีความเป็นเอกลักษณ์ หากใครจะมาเพื่อความตื่นเต้น ความหวือหวา เราว่าคงไม่เหมาะ แต่ถ้าไปเพื่อได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ปล่อยให้เวลาค่อยๆ เดิน ให้สองเท้าค่อยๆ ก้าว มองตามสายน้ำ   ชื่นชมธรรมชาติ เรียนรู้วัฒนธรรม และผู้คน ก็มีความสุขไปอีกแบบ

หลังจากพักผ่อนเต็มที่แล้ว เช้านี้รีบตื่นมาเพื่อใส่บาตร ท่ามกลางหมอกหนาว บรรยากาศรอบตัวดูเทาๆ ไปหมด เพราะพระอาทิตย์ยังไม่ตื่นมาทักทายพวกเรา เส้นทางที่พระบิณฑบาตร คือถนนเลียบแม่น้ำโขง แม่น้ำสายหลักของหลายชนชาติ ถามว่าแล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าพระท่านเดินมาถึงไหนแล้ว ไม่ยากเลย เพราะจะมีคนเคาะระฆังบอกเป็นสัญญาณ นอกจากพวกเราแล้ว ยังมีนักท่องเที่ยวอีกหลายกลุ่ม ทำบุญเช้านี้ด้วย Continue reading “เชียงราย ปลายทางคือเธอ (4)”

มือใหม่ หัวใจแลนด์สเคป

 

IMG_20180606_072955

หลังจากได้หนังสือมาไว้ในครอบครองแล้ว เพิ่งจะได้อ่านและฝึกตาม หนังสือสอนวาดรูปสีน้ำ โดย Mr.Terry Harrison เป็นการสอนวาดรูปวิว หนังสือมีขนาด A4 หนาหลายหน้า พิมพ์ 4 สี ใช้กระดาษอาร์ตมัน เย็บกี่ด้วยด้าย ของที่ส่งมาใส่ปกพลาสติกใสมาให้ด้วยล่ะ ทางร้านบอกว่ามีตำหนิเลยลดให้นิดหน่อย สนนราคาลดแล้ว เหลือ 380 บาท เอาจริงๆ ก็ไม่รู้ว่ามีตำหนิตรงไหนเหมือนกัน และก็ไม่ได้ถามด้วย

มาดูจุดเด่นของหนังสือเลยละกัน จุดเด่นอย่างแรกคือ อ่านไม่ออก เพราะเป็นภาษาจีน เอ้าๆๆๆ ไม่ใช่ละ แต่สำหรับคนเรียนภาษาจีน อาจจะชอบเพราะได้ฝึกภาษาไปในตัว อิอิ

เอาละ มาเข้าเรื่องอย่างจริงจังดีกว่า หลังจากลูบคลำๆ มาสักพัก เราก็เริ่มวาดตามในหนังสือ แบบเดาๆ เอาอะนะ เดาจากรูป และด้วยอุปกรณ์ที่มียังไม่ครบ เลยเลือกที่จะวาดบางรูปก่อน ความจริงคือเลือกที่จะวาดจากรูปง่ายๆ ให้ตัวเองมีกำลังใจ Continue reading “มือใหม่ หัวใจแลนด์สเคป”

เชียงราย ปลายทางคือเธอ (3)

Prompt Drip Coffee

เช้าวันนี้ขอเติมพลังให้ร่างกายด้วยกาแฟดีๆ สักแก้ว ในร้านที่ชอบ รสชาติที่ใช่ Prompt Drip Coffee คือร้านที่เราไปวันนี้ ได้รู้จักเพราะถามอากู๋ โชคดีที่ร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากที่พักมากนัก คือเดินจากที่พักไปเรื่อยๆ สัก 10 นาที ก็ถึงร้านละ

ที่บาร์มีอุปกรณ์ดริปวางอยู่ ตื่นเต้นทุกทีสิน่าที่ได้เห็นอุปกรณ์พวกนี้ ถามว่าทำไมถึงมาดื่มกาแฟแบบนี้ คงเพราะมันมีเรื่องราวแฝงอยู่ในเมล็ดกาแฟ แต่ละแหล่งปลูกให้รสชาติที่แตกต่างกันไป บาริสต้าจะชงยังไงให้ออกมาแบบไหน ชงแต่ละครั้งรสชาติที่ได้ก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ Continue reading “เชียงราย ปลายทางคือเธอ (3)”

มีนา มาอ่านอะไรไปบ้าง

เข้าสู่เดือนที่ห้าของปีนี้แล้ว แต่เพิ่งมาอัพเดทว่ามีนาคมที่ผ่านมาอ่านอะไรไปบ้าง แถมยังลืมถ่ายรูปหนังสืออีกด้วย มันน่านัก เดือนนี้อ่านได้ไม่มากนักด้วยกิจกรรมที่ทำมากขึ้น แต่ยังแบ่งเวลามาอ่านหนังสือได้บ้าง 3 เล่มแน่ะ เนื้อหาหนังสือที่เราอ่านเริ่มแตกต่างไปจากเดิม เมื่อก่อนไม่เคยคิดอ่านหนังสือประเภท How to เลย แต่พออายุมากขึ้น เลข 3 มาเยือน หนังสือแนวนี้ก็มาอยู่ในห้องซะหลายเล่มแล้ว เดือนนี้เราอยากอ่านแนวเบาๆ แต่ก็ติ่ง How to มาเล่มนึงนะ Continue reading “มีนา มาอ่านอะไรไปบ้าง”

อ่านเอาอะไร

ฝนเดือนหก กำลังเข้ามาทักทายแล้ว รอบปีนี้ ยังคงซื้อหนังสืออย่างต่อเนื่องและยืมหนังสือมาอ่านอย่าง    ต่อเนื่องเช่นกัน

ไม่ว่ายังไงการอ่านก็ทำให้เรามีความสุขเสมอ เหมือนเราหลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง เรายังชอบสัมผัสและกลิ่นกระดาษที่โชยมาเบาๆ จะขีด จะเขียนอะไรบนกระดาษ เวลาที่มีความคิดแวบเข้ามาก็ทำได้เป็นธรรมชาติกว่าเวลาอ่านในมือถือหรือแทบเล็ต

ไม่รู้ว่ามีใครเป็นแบบนี้รึเปล่า ที่ชอบเดินดุ่มๆ ไปที่ชั้นหนังสือในห้องสมุด แล้วก็ไล่สายตาดูว่ามีหนังสืออะไรบ้าง คือหลายครั้งไม่มีลิสต์ในใจไง ทำให้ไปเจอหนังสือที่ชอบจากความบังเอิญนี่แหละ บางเล่มนี่หามานานไม่เคยเจอ ก็มาเจอตอนไม่ตั้งใจหา บางเล่มไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่พอได้อ่านลืมเวลาเลย

เป้าหมายของปีนี้คืออ่านหนังสือที่ซื้อมาดองไว้ให้หมด แค่ 100 กว่าเล่มเอง แต่จนป่านนี้เพิ่งอ่านไปได้ไม่กี่เล่มเอง เพราะไปยืมหนังสือจาก TKPark มาอ่านหลายเล่ม แล้วยังจะซื้อมาเพิ่มอีกด้วยนะ Continue reading “อ่านเอาอะไร”

2 ปี กับ 5 สิ่งที่ได้จากการวาดรูปสีน้ำ

2 ปี แล้วที่ได้วาดรูปสีน้ำอย่างจริงจัง จริงจังของเราไม่ใช่ว่าวาดทุกวันนะ แต่เป็นการวาดที่ต่อเนื่อง

หลายคนตั้งคำถามถึงจุดเริ่มต้นในการวาดรูปตอนอายุขนาดนี้ คำตอบง่ายมากสำหรับเรา คือ เราแค่อยากทำในสิ่งที่ชอบ และเป็นการตอบคำถามตัวเองด้วยว่าตกลงแล้ว เราชอบวาดรูปสีน้ำจริงๆ หรือเปล่า เพราะมันเป็นความชอบสมัยวัยเด็ก เมื่อเวลาผ่าน เราก็ทำความฝัน ความชอบหล่นหายระหว่างทาง ด้วยคำว่าภาระ ไม่มีเวลา ไม่สามารถ และอื่นๆ ที่พอจะนึกขึ้นได้

ในขวบปีที่เลข 3 มาเยือน ความคิดแวบนึงที่เข้ามาในสมองคือ เฮ้ย มาวาดรูปสีน้ำเถอะ (ประหนึ่งว่าเราในวัยเยาว์มาเรียกร้องให้ทำตามความชอบตอนนั้น) ไหนตอนเด็กๆ แกเคยบอกว่าชอบมันไง แน่นอน มันมีคำถามอื่น โผล่มาทักทายเช่นกัน เอาจริงอะ แก จะวาดได้หรอ วาดสวยไหม จะเอาเวลาที่ไหนไปวาด บลาๆๆๆ

คำตอบของคำถามนี้ ไม่มีอะไรมาก ตอนนั้นบอกกับตัวเองว่า เอ้า อยากรู้ว่าชอบจริงรึเปล่าก็ต้องลงมือวาดแล้วล่ะ ลงทุนซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ซื้อไปซื้อมาเริ่มเยอะเลยทีนี้ 555

IMG_20161207_204104 (Medium)
สีน้ำที่ใช้อยู่

สิ่งที่ได้จากการวาดรูปมาตลอด 2 ปีคือ

Continue reading “2 ปี กับ 5 สิ่งที่ได้จากการวาดรูปสีน้ำ”

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑