จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (3)

ปุญชรัสมิ์  ทรงธรรมวัฒน์  เรื่อง
อทิตยา  พุ่มกุมาร  ภาพ
ก้าวที่ยิ่งใหญ่…จากผู้ป่วยสู่การเป็นผู้ให้
หลังจากคุยกันได้พักใหญ่ แม่กุพาเราเดินดูผลงานของผู้ป่วยที่วางเรียงรายอยู่ในตู้โชว์ เช่น กระเป๋าถือหลากลายหลายสีสัน กระเป๋าใส่เศษสตางค์ ตุ๊กตาตัวน้อย และผ้าคลุมไหล่สีพื้นผืนใหญ่  ซึ่งผลงานเหล่านี้สามารถสร้างรายได้ให้กับผู้ป่วย จากการฝึกอาชีพโดยจิตอาสา ส่วนอุปกรณ์ต่างๆ นั้นทางศูนย์ฯ จัดเตรียมไว้ให้…..
Continue reading “จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (3)”

จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (2)

ปุญชรัสมิ์  ทรงธรรมวัฒน์  เรื่อง
อทิตยา  พุ่มกุมาร  ภาพ
จิตอาสาตัวแม่
หลังจากพูดคุยทำความรู้จักกับผู้ป่วยได้สักพัก เราก็พบกับคุณกุสุมาลย์ สุทธิลออ หรือ แม่กุของผู้ป่วย แม่กุยิ้มต้อนรับทักทายเราอย่างเป็นกันเอง หญิงวัยเกษียณ รูปร่างเล็ก ผิวเข้ม ท่าทางคล่องแคล่ว และริ้วรอยประสบการณ์บนใบหน้า บอกได้เป็นอย่างดีถึงช่วงวัยที่ผ่านเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตมาอย่างมากมาย เธอคนนี้คือหัวหน้าศูนย์กิจกรรมสายใยครอบครัว ผู้ทำการฟื้นฟูผู้ป่วยจิตเวชทั้งในและนอกโรงพยาบาลศรีธัญญา โต๊ะสำหรับให้คำปรึกษาถูกปรับเปลี่ยนหน้าที่มาเป็นโต๊ะรับแขกแทน ตลอดเวลาที่พูดคุยกันนั้นมีทั้งผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกเดินเข้าออกห้องตลอดเวลา เสียงแรกที่ได้ยินทุกครั้งที่ผู้ป่วยเดินเข้ามาในห้องนั่นคือ “แม่กุ สวัสดีค่ะ/ครับ” และทุกครั้งแม่กุจะทักทายกลับไปเสมอ
Continue reading “จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (2)”

จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (1)

 ปุญชรัสมิ์  ทรงธรรมวัฒน์  เรื่อง
อทิตยา พุ่มกุมาร  ภาพ
“ถ้ารักษาลูกหาย จะรักษาลูกคนอื่นให้หายเหมือนลูกเรา”
นี่คือคำพูดของหญิงคนหนึ่งขณะที่รู้ว่าลูกชายป่วยเป็นโรคจิตเภท ในวันนี้เธอทำหน้าที่แม่ ที่ให้ความรักและรักษาผู้ป่วยจิตเวช ด้วยความมุ่งมั่นให้ผู้ป่วยเหล่านี้สามารถกลับไปดำเนินชีวิตประจำวันได้ตามปกติ ดังคำที่เธอได้ปวารณาตัวไว้ เธอยังบอกอีกว่าโรคจิตเวชรักษาได้ !?
 เปิดโลกของโรค….เราไม่ได้บ้า
โรงพยาบาลศรีธัญญา ที่ใครหลายคนเรียกกันจนติดปากว่าโรงพยาบาลบ้า ตั้งอยู่ที่ ต.ตลาดขวัญ อ.เมืองฯ  จ.นนทบุรี ความคิดแรกที่เข้ามายังโรงพยาบาลคือภาพคนเสียสติที่เห็นเดินตามท้องถนน คงจะเดินกันให้ขวักไขว่ในโรงพยาบาลแห่งนี้ เหมือนที่เคยเห็นผ่านตาในละครโทรทัศน์ แต่ภาพที่เห็นคือพื้นที่อันกว้างขวาง ถูกแบ่งออกเป็นโซนๆ เช่น ตึกผู้ป่วยชาย ตึกผู้ป่วยหญิง อาคารต่างๆ พื้นที่โล่งเต็มไปด้วยหญ้าสีเขียวสบายตา ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่
Continue reading “จิตอาสาผู้ป่วยจิตเวช (1)”

ในวันว่างอย่างนี้ นอกจากการเดินห้างซึ่งเป็นวิถีทางที่เกือบจะเป็นปกติของใครหลายคน และก็รวมถึงเราเองในบางที นึกครึ้มอกครึ้มใจ ไม่ได้เสพงานศิลป์มานานเท่าไหร่แล้วนะ หลังจากตั้งคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ แว้บแรกของความคิดก็คืออย่าให้เสียเวลาในวันว่างเลย เราน่าจะไปหาอะไรให้ตัวเองบ้างนะ ที่แรกที่นึกถึงก็คือหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร นั่นเพราะว่าการเดินทางสะดวก แต่เหมือนฟ้าฝนจะไม่เป็นใจ อยู่ๆ ฟ้ารั่ว อย่างกับเทวดาร้องไห้จนแทบจะขาดใจ แต่เอาล่ะ ในเมื่อความตั้งใจมันมากพอ แรงดึงดูดของบางสิ่งมันบอกว่า ไปเถอะ เอาน่า อยู่ใต้ฟ้ากลัวอะไรกับฝน….. (เพิ่มเติม…)

โปรดหาเรื่องใส่ตัว

IMG_20130419_145821

 

ผู้เขียน     ใบพัด

 

โปรดหาเรื่องใส่ตัว!!!  มิได้หมายความว่าหาเรื่องเดือดร้อนหรือเรื่องชวนทะเลาะให้กับตัวเอง แต่นี่คือผลงานเขียนรวมเล่มแรกๆ ของใบพัด หรือภาณุมาศ  ทองธนากุล ผู้เขียนหนังสือ การลาออกครั้งสุดท้าย

 

เรื่องราวจากการพูดคุย การเดินทาง การได้นำหัวใจไปสัมผัสและเปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ พร้อมกับถ่ายทอดมุมมองความคิดผ่านตัวอักษร

 

เรื่องราวในชีวิตประจำวันแสนจะธรรมดา ถูกถ่ายทอดด้วยภาษาที่เรียบง่าย เข้าใจง่าย ในขณะที่บางเรื่องราวใช้การตั้งคำถาม เพื่อหาคำตอบ บางเรื่องราวเกิดจากการคิดหาคำตอบ ซึ่งมีทั้งคิดเหมือนและคิดต่าง หรือในบางคำถามเราเองก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เช่นกัน

 

เรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดนี้สะท้อนความเป็นตัวเองของใบพัด เนื่องจากแต่ละเรื่องราวบอกความเป็นตัวเอง แฝงรสนิยมส่วนตัวไว้ให้ผู้อ่านได้ติดตาม มีทั้งหวาน มัน เค็ม อรรถรสต่างกันแต่ลงตัว

 

ถ้าใบพัดหาเรื่องใส่ตัวเพื่อมาถ่ายทอดเรื่องราวให้เราได้อ่าน ลองไปหาเรื่อง (อ่าน) ใส่ตัวกันบ้างดีสิ แล้วอย่าลืมมาเล่าสู่กันฟังบ้างว่ามีเรื่องอะไรให้ใส่ตัวและหัวใจกันบ้าง

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

.tomorn.

articles that instigate

~ จิบชาคาเฟ่ ~

JiBi_AI's another blog ♪ for Reader and Traveler

ร่ายอักษรกลอนศรีกวีเมา

yuthPa,สหายพันจอก,กลอน,เขียนกลอน

Support

WordPress.com Support